Een fotovoltaïsche (PV)-installatie van 45 MW, gelegen in een hooggelegen woestijngebied, ondervond terugkerende storingen in de DC-combinerboxen. De installatie, die werd geëxploiteerd door een onafhankelijke energieproducent die een regionaal elektriciteitsnet bedient, was al zes jaar in gebruik. Meer dan 1.400 stringcircuits worden in 28 combinerboxen gevoed, die elk tot 1000 V DC van zonnepanelen naar centrale omvormers transporteren.
Het operationele team van de fabriek kreeg te maken met toenemende druk om ongeplande downtime te verminderen, omdat de lokale netwerkbeheerder strengere beschikbaarheidsboetes invoerde. Met zomertemperaturen boven de 45°C was de thermische belasting van DC-componenten ernstig.
De originele zekeringhouders waren generieke eenheden die alleen geschikt waren voor 600 V DC. Ze waren te klein voor de 1000V-stringconfiguratie van de fabriek. Gedurende 18 maanden registreerde het operationele team 23 defecten aan zekeringhouders in 11 combinerboxen.
De symptomen waren consistent: de clips van de zekeringhouder verloren de veerspanning na herhaalde thermische cycli, waardoor contacten met hoge weerstand ontstonden. Bij 1000V DC veroorzaakte een slechte verbinding plaatselijke verwarming en micro-vonken. In verschillende gevallen smolt de zekeringhouder en moest de combinerbox offline worden gehaald voor noodreparatie. Elk incident kostte gemiddeld $ 4.800 aan verloren energieproductie, vervangende onderdelen en arbeid.
Eerdere pogingen om de clips opnieuw vast te draaien en geleidend vet aan te brengen, hebben het probleem niet opgelost. Na een tweede meltdown gaf de fabrieksmanager opdracht tot een volledige herziening van de specificaties van de zekeringhouders.
Het technische team evalueerde drie alternatieven. De eerste was een standaard DIN-rail-zekeringhouder met een vermogen van 1000 V DC, maar de clips waren gemaakt van een koperlegering van lagere kwaliteit die nog steeds zou corroderen in de zoute woestijnlucht. De tweede optie was een eigen oplossing waarbij de gehele combinerbox moest worden vervangen, wat het onderhoudsbudget te boven ging.
De derde optie was de Soutya DC 1000V-zekeringhouder. Drie factoren waren doorslaggevend:
De Soutya-zekeringhouder werd ook geleverd met een matte nylon behuizing die bestand was tegen ultraviolette degradatie, een probleem dat broze scheuren in de oude eenheden had veroorzaakt. De inkoopmanager bevestigde dat Soutya drie jaar garantie gaf op basis van de werkelijke gelijkspannings- en stroomgegevens van de fabriek.
De upgrade werd gefaseerd gespreid over vier weken, tijdens het late winteronderhoud van de fabriek. Het operationele team verving 520 zekeringhouders stapsgewijs, één combinerbox tegelijk, om grootschalige systeemuitval te voorkomen.
Het enige grote probleem was de krappe draadbuigruimte in de combinerboxen. De aansluitingsrichting van de Soutya-zekeringhouder maakte het eenvoudig om PV-draden van 6 mm² te leiden zonder bochten te forceren, zodat het probleem binnen enkele uren was opgelost.
Twaalf maanden na de upgrade vergeleek de operator de prestatiegegevens met de twee jaar vóór de vervanging.
Ook constateert de installatiemanager dat de beschikbaarheidsboete van de netbeheerder in de drie meest recente maandafrekeningen naar nul is teruggebracht. In een gespannen markt rechtvaardigde die verbetering alleen al de hardware-investering van $11.000.
"We verloren het vertrouwen in de originele zekeringhouders na de tweede meltdown. De Soutya DC 1000V-zekeringhouder heeft ons een betrouwbare verbinding gegeven die we kunnen voorspellen. De thermische beeldresultaten zijn duidelijk en mijn team kan zich concentreren op reiniging en koppelcontroles in plaats van noodvervangingen", aldus de onderhoudsdirecteur van de fabriek.
Voor operationele teams die 1000 V DC-circuits in zonne-energiecentrales, opslagsystemen of industriële DC-netwerken beheren, bood het project drie praktische tips.
Als de fabriek dit opnieuw zou doen, zou de enige verbetering zijn dat de zekeringhouders eerder zouden worden vervangen, tijdens de eerste inbedrijfstelling van de apparatuur. De kosten van preventie bedroegen een derde van de kosten van de eerste twee noodreparaties.
[1] IEC 60269-1. Laagspanningszekeringen - Deel 1: Algemene eisen [S]. 2020.https://webstore.iec.ch/publication/62496
[2] Verouderingskenmerken van contactelektroden van laagspannings-DC-schakelaars [J]. Energieën, 2021, 14(20): 6838.https://doi.org/10.3390/en14206838


Jack
Soutya